Pour réagir à cet article, cliquez ici

30 mars 2005

Sevgili dostlar Kırgızistan da gerçekleştirilen darbenin arkasında Amerikanın olduğunda neredeyse herkes hem fikir ama şahıs olarak bu operasyonun en önemli kişisi ısrarla gözden kaçırılmakta. Bu kişinin kim olduğunu deşifre etmeden önce Amerikanın artık bilim haline getirdiği rejim değişikliklerinde hangi temel aracı kullandığına bir değinmek lazım. Amerika Birleşik Devletleri tüm Soğuk Savaş boyunca etkin olarak kullandığı ve özellikle Doğu Avrupa ülkelerindeki demirden perdeyi parçalarına ayırdığı sihirli bir rejim değiştirme aygıtına sahiptir. Bu küçük sihirli cihazın ismi de Radyodur. Kırgızistan da binlerce insanın nasıl bir anda toplandığını ve bunların hangi yöntemlerle değişik hedeflere yönlendirildiğini anlayamayanlar bu kişilerin aslında çok basit bir cihazdan gelen talimatlar doğrultusunda güdüldüklerini pek akıl edemediler. Radyo günümüzün Internet çağında çok ilkel bir iletişim cihazı olarak görünse bile doğru kullanıldığında halen en etkin propaganda cihazıdır çünkü şehrin göbeğinde bürosunda oturan meraklı bir avukattan dağın başında koyunlarından başka konuşacak kimsesi olmayan bir çobana kadar herkese ulaşabilecek yegane ve en ucuz iletişim aracıdır.

Bu gerçeği çok iyi tespit eden Amerika Soğuk Savaşın hemen başında “Radyo Özgür Avrupa” vasıtasıyla tüm Demir Perde ve Sovyetlere kesintisiz caz müziği arası propaganda sunmaktaydı. O dönemde KGB bu radyonun faaliyetlerinden o kadar rahatsız oldu ki Berlin’deki bürosunun personel lokantasındaki tuzluklara zehir koymak gibi teşebbüslerde bile bulundu. Tüm bu çabalar Amerikanın Soğuk Savaşı propaganda yoluyla kazanmasını engelleyemedi tabii ki. Soğuk savaşın bitmesinden sonra Amerika zafer kazanmış radyosunu kapatmak yerine daha da güçlendirerek yayın alanını tüm ortadoğu ve eski sovyet cumhuriyetlerine doğru genişletti. Bugün Radyo Özgür Avrupa ana merkezi Prag şehri olmak üzere tüm bölgeye 20 den fazla dilde yayın yapmaktadır. İşte Kırgızistan da en çok dinlenen radyolardan biride Kırgız dilinde yayın yapan bu radyoydu. Radyo Özgür Avrupa Kırgız servisi sadece yayın yapmakla yetinmiyor rejim karşıtı gençlik hareketlerine de mali destek sağlıyordu. Bunlardan en önemlisi Kırgız darbesinin ana organizatörlerinden biri olan Kırgız Gençlik Hareketi “Kel Kel” örgütüydü.

Radyo Özgür Avrupa Amerikanın tüm medyatik propaganda kurumlarını tek elden yöneten RTÜK benzeri “Broadcasting Board of Governors” tarafından idare edilmekte. Bu kurulun şu anki başkanı Vietnam dahil Amerikan ordusunun her cephesinde savaş muhabirliği yapan “ajan-gazetecilerden” Kenneth Tomlinson. Tomlinson uzun süre yazarlık ve muhabirlik yaptıktan sonra ilk olarak Reagan tarafından Amerikanın Sesi radyosunun başına atanınca deşifre oldu çünkü herkes bu radyonun bir CIA kurumu olduğunu bilir. Amerikanın tüm medyasını yöneten bu kurulun üyelerinden biri de şu anki Dışişleri bakanı Condi Rice. Yani Amerikan medyası öyle sanıldığı kadar “özel sektör” değildir ve Amerikan Devletinin dış politikasına harfiyen uyması bu kurulun sayesinde sağlanır.

Evet şimdi gelelim Kırgızistandaki Radyo Özgür Avrupa yayınlarını koordine eden ve şu aralar da İran üzerinde Farsça yayınlar yapmakla uğraşan kişinin ismine.
Tüm bu psikolojik harp operasyonlarını yöneten ve Radyo Özgür Avrupa’nın başına atanan kişi son derece ilginç bir insan olan Thomas Dine. Thomas Dine 1990’lı senelerde AIPAC isimli Amerikanın en etkin siyonist kuruluşlarından biri olan Amerika-İsrail ilişkileri komitesinin başındaki kişiydi. AIPAC’ın uzun süre başkanlığını yapan Dine birinci körfez savaşında Baba Bushun kongreden savaş izni çıkarmasını sağlamak için senatörler üzerinde müthiş baskı kurmuş ve ilk körfez savaşının yapılmasında çok büyük katkılarda bulunmuştu. Daha sonra AIPAC’tan ayrılan Dine şu anki Irak işgalinin baş destekçisi olarak yeniden karşımıza çıktı. Bu seferki görevi CIA’nin kurduğu “Irak’ı özgürleştirme komitesi” üyeliğiydi. Dine bu üyelik görevindeyken Bush tarafından Radyo Özgür Avrupa’nın başına getirildi.

Biliyorsunuz Amerikanın Irak’a yönelik işgali için kamuoyunu ikna kampanyasının en önemli ayağı 11 Eylül militanlarından Muhammed Attanın Prag’da Irak istihbaratıyla eylemlerden hemen önce görüştüğü iddiasıydı ve bunu kanıtlayan bir video bandı da Amerikan televizyonlarında defalarca gösterildi. Bu iddianın tamamen yalan olduğu Irak’ın işgalinden sonra ortaya çıktıysa da artık iş işten geçmişti. Şimdi size ilginç bir bilgi vereceğim Muhammed Atta ve Irak istihbarat ajanlarının görüşmesi olduğu iddia edilen görüntülerin Prag’da bulunan bir binanın güvenlik kameraları tarafından tesadüfen çekildiği söylenmişti. Buna göre Atta ve Irak ajanlarının görüşmeleri bu binanın güvenlik kameralarına “tesadüfen” denk gelmiş ve böylece Amerikan istihbaratının eline geçmişti. İşin ilginç tarafı Prag da bulunan söz konusu bu bina baş işgal destekçisi Thomas Dine’ın başında olduğu Radyo Özgür Avrupa’nın Pragdaki merkez ofisiydi. Yani ortada son derece açık bir sahte görüntü üretme olayı söz konusuydu ve bunu üreten kişinin ismi de Thomas Dine idi.

Evet işte bu Thomas Dine Irak işgalinden sonrada elinin altındaki radyonun Kırgızca servisi aracılığıyla Kırgızistan’da halkın rejim aleyhine örgütlenmesi, galeyana getirilmesi ve Akayevin devrilmesi operasyonunda da baş rollerden birini oynadı. Şimdi burada biraz düşünelim. Burada ben kesinlikle Amerika’yı kınamıyorum çünkü kendi milli menfaatleri doğrultusunda gereken politikaları en güzel şekilde uygulayıp sonuç alıyorlar. Aynı şekilde Siyonistler yani Yahudi milliyetçileri de kendi idealleri doğrultusunda çalışıyor. Peki bizler ve bu bölge milletleri ne yapıyor. Mesela Türkiye elinin altında bulunan devlet radyolarını ve televizyonlarını neden milli çıkarlarımız doğrultusunda bu şekilde kullanmaz. Büyük umutlarla kurulan ve yeri geldikçe sayılarıyla övündüğümüz onlarca TV kanalımız ve yüzlerce radyomuzla şu ana kadar hangi milli menfaatimizi gerçekleştirebildik. Ben burada Amerikanın ve diğer güçlerin operasyonlarını ah vah etmek için yazmıyorum. Ben onların uyguladıkları bilimsel yöntemleri ve bu yöntemlerle vardıkları sonuçları belirtiyor ve Türkiye’nin kendi milli menfaatlerini korumak için bu yöntemleri örnek alması gerektiğini vurguluyorum. Vatanseverlik sadece her gün trilyonlar kazanılan TV kanallarının ufacık bir köşesine bayrak logosu koymak mıdır yoksa bu medya araçlarını ekmeğini yediği vatanının ve milletinin hizmetine vermek midir ? Türk milliyetçileri ve vatanseverleri neden hala bir araya gelip dört başı mamur ve dünya çapında yayın yapacak bir medya kuruluşu oluşturamamıştır. Örnekler gözümüzün önündedir ve ağlayıp sızlamak veya öfkeyle bağırmak çözüm değildir. Onlar bir yapıyorsa siz on yapacaksınız ki başarıya ulaşabilesiniz.

Sevgilerimle
Serdar Kuru