Pour réagir à cet article, cliquez ici

24 octobre 2006

Sabah, 22.10.2006

Hıncal Uluç

KEVORK Kalaycıyan’dan aldığım mektup öyle anlamlı, öyle güzeldi ve öyle mesajlar içeriyordu ki.. Aynen yayınlıyorum.

Sevgili Hıncal Abi, İstanbul’danım 33 yaşındayım. Ermeni asıllı Türk vatandaşıyım. Kimya mühendisiyim ve yapıştırıcı üretimi yapan fabrikam var. Ben, ailem, dedelerim hepimiz İstanbul doğumlu ve Ermeni asıllı Türk vatandaşlarıyız. Türk vatandaşıyım demekten de gurur duyuyorum.. Çünkü bizler bu toprakların insanlarıyız ve bu topraklarda yaşayan herkes bana göre Türk vatandaşıdır.

Ne yazık ki Fransa meclisinde aptalca bir öneri kabul edildi. Acıdır ki bizlerden 301 nolu kanunu kaldırmamızı isteyenler, en başta kendileri düşünceye ve özgürlüğe karşı olduklarını ispatladılar.

Ben şahsım adına, bu ülkede yetişip, okuyup sonra da ekmeğini bu topraklarda kazanan Ermeni asıllı bir Türk vatandaşı olarak, bu kanundan çok rahatsızlık duyuyorum. Bizlerin, yani bence en başta konuşması gereken bizlerin, bir şey yapması gerekir.

Ben bu ülke topraklarında yaşamaktan mutlu olan ve gurur duyan biri olarak, şu an aşırı gerginim. Çünkü beni ve benim gibileri Fransa gibi ülkeler kullanarak, siyasi rant elde ediyorlar. Bunlara mani olmak için en ufak bir faydamız olursa, ülkemize olan borçlarımızı bir nebze olsun ödemiş oluruz.

Aslında Fransa gibi ülkelerin göremediği bir nokta var. Şu an ülkemizde 80 bin Ermeni yaşıyor. Eğer onların dediği gibi soykırım olsaydı, şu an 80 bin kişi bu topraklarda olmazdı.

Hıncal abi senden bizlere önderlik yapmanı ve bizlerin ülkemize hizmet edebilmemiz için ön ayak olmanı rica ediyorum.

Bu görev en başta Ermeni Patrikliği’ne, İstanbul’da büyük bir coşku ile katıldığım ve izlediğim harika Ermeni geceleri düzenleyen Ermeni Okul Dernekleri ve cemaat vakıflarına düşüyor Sevgili Kevork.. Eylem ve söylemleri olursa, bu sütunlarda en büyük desteği göreceklerini biliyorlar.

http://arsiv.sabah.com.tr/2006/10/18/yaz02-10-127.html